Thomas

Het verhaal van Thomas

Thomas is een rustig, zacht en intelligent jongetje. Als baby leek zijn ontwikkeling, ondanks zijn vroeggeboorte, erg goed te gaan, totdat het brabbelen en de spraakontwikkeling stopte rond zijn 1e verjaardag. De dingen die hij kon zeggen kwamen niet meer en ondanks onze verwoede pogingen en het aanbieden van een enorm taalrijke omgeving, kwam er niet meer uit.

Toen hij 1 jaar en 9 maanden was, kon hij papa, mama en ja zeggen en had hij zelfbedachte gebaren om zichzelf mee duidelijk te maken. Zijn broertje werd toen geboren en de wijkverpleegkundige van het consultatiebureau kwam langs voor de intake. Aan tafel kon zij Thomas direct observeren en concludeerde wat ik ook al had gezien, namelijk dat de taal/spraakontwikkeling van Thomas niet strookte met zijn leeftijd. We maakten de afspraak dat we het opnieuw zouden bespreken bij zijn 2e verjaardag. 3 maanden later had hij nog geen vooruitgang geboekt. Ze testte zijn taalvaardigheid en constateerde dat er niets mis met zijn begrip, maar dat de productie er gewoon niet was.

We werden doorverwezen naar Pento en daar werden meerdere testen afgenomen. Na het bespreken van de uitslagen werd het al snel duidelijk dat Thomas zeer veel baat zou kunnen hebben bij vroegbehandeling. We hebben toen gekeken bij Pento en Kentalis en hebben voor de Taaltrein gekozen.

We konden gelukkig snel terecht en we kwamen in een warm bad terecht! Door de kleinschalige opzet, kundige medewerkers en goede begeleiding werden er snel goede resultaten bereikt. Ons lieve, zachte jongetje bloeide op en begon na 3 maanden steeds meer woordjes te zeggen. De gebaren hielpen hem daar enorm mee, na een week gebruikte hij het gebaar voor helpen. Dat was zo’n enorme opluchting, voor hem en voor ons. De zorgde voor een stuk minder frustratie. Eén van de eerste woordjes die erbij kwam was NEE. Het lijkt zo’n normaal woord, maar voor ons was het zo bijzonder en voor hem werd de wereld zoveel gemakkelijker. In de 9 maanden behandeltijd is hij gegroeid naar een zelfverzekerder jongetje dat heeft leren praten en zichzelf te uiten.

Hij scoorde zo goed, dat hij geen recht had op verlenging en afscheid moest nemen van de Taaltrein. Voor hem, maar ook voor ons, een lastig moment. Omdat hij het er erg naar zijn zin had, maar ook voor ons als ouders omdat de toekomst onzeker is. Hij is nog zo klein, hoe gaat het zich verder ontwikkelen. De sprongen die hij heeft gemaakt zijn prachtig, maar je hebt evenveel kans op een terugval. Zal hij ooit echt goed gaan praten en heeft zijn TOS ook andere uitwerkingen op hem?

Toen hij 4 jaar werd is hij gestart op het reguliere basisonderwijs, zonder arrangement vanuit cluster 2. Hij is nu 6 en op dit moment gaat dat nog steeds zo. We zijn een tijdje gestopt met logopedie, maar inmiddels weer gestart. Slechts eenmaal in de 2 weken, we merken op goede dagen niet veel van de tos, maar wanneer hij vermoeid raakt zie je hem zoeken naar woorden en gaat de verstaanbaarheid rap achteruit. 1 keer per 2 weken logopedie werkt goed voor hem, hij boekt telkens wat vooruitgang en blijft alles snel oppakken. Rust is van groot belang voor hem, hij is erg prikkelgevoelig. Op een gegeven moment ontdek je een soort mini gebruiksaanwijzing hierin, al verandert dat soms een maand later acuut weer. Echter op school lopen we tegen andere problemen aan. Veel kinderen met TOS ervaren problemen met automatiseren, dat is nu bij hem ook aan de orde. Dit uit zich voornamelijk in het leren tellen, het herkennen van de cijfers en letters. Samen met school gaan we nu kijken hoe we hem hierbij kunnen helpen. Wordt vervolgd…

Het blijft spannend, iedere leeftijd brengt nieuwe uitdagingen met zich mee, we zijn er alert op, blijven in gesprek en pakken op wat nodig is. Daarnaast laten we hem gewoon vooral Thomas zijn, een ontzettend slim en lief jongetje die toevallig ook een TOS heeft.